که در ذیل نکات محتصری ار آن ذکر گردیده است. ۱- کمیت و کیفیت محصول صادرکننده از اسرار محرمانه هر صادرکننده است به طور مثال مارک خریدار، کیفیت مطلوب خریدار، بسته بندی مورد نظر صادر کننده یا خریدار، مقصد و نام خریداران و موارد دیگر متاسفانه چنین پایانه ای یا صادر کننده را مجبور به افشای اسرار خود می نماید و یا وی را از عبور از این پایانه و یا صادرات منصرف می سازد. چرا صادر کننده مجبور به افشای اسرارش شود و برایش مشکل ایجاد کنیم؟ و یا اگر به پایانه تن در ندهد او را دچار تبعیض عدم دریافت تسهیلات و جوایز نمائیم؟ ۲ - پراکندگی انبارهای صادرکنندگان و سرمایه گذاری کلان طی ده ها سال اخیر برای تدارک کارگاه ها و انبارها در اقصی نقاط کشور بخش عمده صادرات را از عبور از این پایانه غیرممکن می سازد. چگونه می توان از صادرکنندگان خواست که هزاران کیلومتر راه خود را دور کنند تا با زحمت به این پایانه برسند و سپس مسیر طولانی دیگری را برای مرز خروجی مورد نظر خود را طی نمایند؟ ۳- حجم قابل ملاحظه ای از صادرات پسته در کیسه های جامبو ۱۰۰۰ کیلو و بالاتر است و نقل و انتقال آن کیسه ها مستلزم کامیون های خاصی است و تخلیه و بارگیری آنها تجهیزات مخصوصی می خواهد و چنین لجستیکی برای این پایانه امکان پذیر نیست. چرا باید صادرکنندگانی که از چنین روش نوینی که مطابق آخرین استانداردهای کشورهای پیش رفته برنامه ریزی کرده اند را از این مجال حذف کرد. ۴ - ابتکار غیر خردمندانه پایانه از تبعات پروژه کوریدور آبی است. اکثر کارشناسان می دانند که پسته به همراه آفلاتوکسین از باغ بیرون می آید، فشار خود را به صادرکننده وارد و به او می گوید که معجزه کن و افلاتوکسین را از بین ببر و جایزه کوریدور آبی را بگیر! صادر کننده چگونه باید این معجزه را انجام دهد؟ چگونه می خواهیم کوریدور آبی را انجام دهیم ولی هنوز صادرکننده را برای این معجزه آموزش نداده ایم؟ اگر قبول نداریم که پسته به همراه آفلاتوکسین از باغ بیرون   می آید پس توصیه می شود یک پروژه ملی فورا در آبان ماه پس از پایان فرآوری محصول نو در سطح کشور اجرا کنیم تا همه روشن شوند که گستردگی و میزان افلاتوکسین در پسته تولیدی چگونه و چقدر است و بعد ارزیابی کنیم که آیا چنین معجزه ای از طرف صادرکننده امکان پذیر است؟ ۵- اصولا دلیل کافی و توجیه اقتصادی در تشکیل پایانه انحصاری دیده نمی شود و بعلاوه خدای نا خواسته این انحصار طلبی ها سرمایه گذاری های صادر کنندگان در نقاط مختلف کشور و اشتغال بالای آن در سراسر کشور را می تواند دچار مخاطره نماید که عقل اقتصادی برای این کار پاسخ صحیحی ندارد. ۶- در حال حاضر صادرکنندگان در خراسان جنوبی، خراسان رضوی،  سمنان، دامغان، تهران، قزوین، ساوه، قم، تبریز، اصفهان، یزد، کرمان،   رفسنجان، زرند، بندرعباس، بوشهر و بعضی دیگر نقاط دارای انبارهای مجهز و کارگاههای فرآوری سورت و بسته بندی با سرمایه گذاری وسیع داشته و موسسه استاندارد و تحقیقات صنعتی و شعبات سازمان بهداشت به کار آنها نظارت و در مواقع صدور دقت کافی را مرعی می دارد، واقعا کدام پایانه در کرمان می تواند ۰۰۰/۲۰۰ تن پسته بیشتر یا کمتر را ساماندهی نماید. تخلیه، بارگیری، بسته بندی، نمونه برداری، نگهداری، تدارک بارگیری به مبادی خروجی ده گانه جنوب و شمال و شرق و غرب کشور. به نظر می رسد که این طرح مطالعه کافی ندارد و هر نوع تصمیم گیری عجولانه نابخردانه و زیان آور است. اتحادیه صادرکنندگان خشکبار ایران